خبرنگار نیازمندپشتوانه نه محدودیت!
به گزارش مرز اقتصاد،جامعه رسانهای سالهاست از داشتن یک نهاد صنفی قدرتمند و مستقل محروم است. نهادی که بتواند از حقوق خبرنگاران دفاع کند و برای آینده شغلی آنها پشتوانه باشد. حالا طرح سازمان نظام خبرنگاران بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که قرار است چنین نهادی حامی خبرنگاران باشد یا بر فعالیت آنها نظارت کند؟
جلال خوش چهره، روزنامهنگار پیشکســوت نیز معتقد است؛ جامعه رســانهای ایران در سالهای گذشــته تجربههای متفاوتی از فعالیت تشکلهای صنفی داشته است؛ از سندیکای روزنامهنگاران پیش از انقلاب تا انجمن صنفی روزنامهنگاران که در دوره استقرار دولت اصلاحات شکل گرفت. او در گفتوگو با هفت صبح میگوید که انجمن صنفی در آن سالها توانست تا اندازه زیادی از منافع روزنامهنگاران دفاع کند و در مسائل شــغلی و حقوقی، پشتوانهای برای آنها باشد. این انجمن در سال ۱۳۸۸ منحل شد و در دولت حسن روحانی، تلاشها برای احیای آن به شکل محدودتری به تشکیل انجمن استانی روزنامهنگاران انجامید.
به اعتقاد خوشچهره، این تشکل جدید توان و امکانات انجمن قبلی را نداشت و به دلیل مشکلات مالی و محدودیتهای دیگر نتوانست آنگونه که باید از روزنامهنگاران حمایت کند. خوشچهره معتقد است: خبرنگاران به ساختاری نیاز دارند که بتواند از حقوق آنها دفاع کند، امنیت شغلی و روانیشان را افزایش دهد و چشمانداز روشــنتری برای آینده حرفهای آنها بسازد. طرح ســازمان نظام خبرنگاران را باید از دو زاویه دید؛ از یکسو این طرح میتواند پاسخی به نیاز جامعه رسانهای برای ســاماندهی و حمایت صنفی باشد، اما از سوی دیگر، این نگرانی وجود دارد که هدف آن محدود کردن فعالیت رسانهها و کنترل محتوای تولیدی آنها باشــد.
او معتقد است: سابقه چالش میان مجلس و برخی نهادهــای حاکمیتی با جامعه رسانهای، باعث شده این نگرانی درباره هدف اصلی طرح جدیتر شود. باید روشن شود که سازمان جدید قرار است به ساماندهی وضعیت رسانهها کمک کند یا به ابزاری برای محدود کردن فعالیت آنها تبدیل شود.
این پیشکسوت رسانه صدور کارت یا پروانه خبرنگاری را به خودی خود اقدام بدی نمیداند و معتقد اســت؛ چنین مدرکی میتواند به فعالیت حرفهای خبرنگاران اعتبار بیشــتری دهد. اما او میگوید: مشکل زمانی به وجود میآید که صدور پروانه بر اســاس سلیقه و نگاههای محدودکننده انجام شود. در چنین شرایطی ممکن است خبرنگاری با وجود توانایی در تولید محتوا، نگارش و شــناخت حرفهای، به دلیل همسو نبودن دیدگاهش با معیارهای تعیین شده از دریافت پروانه محروم شود. خوشچهره معتقد است: اگر قرار است پروانه خبرنگاری صادر شود، معیارهای آن باید کاملا حرفهای و روشن باشــد و نگاههای سلیقهای در این روند جایی نداشته باشد.
او میگوید: نقد کردن یکی از مهمترین ویژگیهای کار خبرنگاری است و نمیتوان از خبرنگار انتظار داشت که تنها اخبار را بازتاب دهد و از کنار عملکرد مسئولان و افراد مختلف بگذرد. به گفته او حتی در یک مصاحبــه معمولی هم خبرنگار باید پاسخهای مصاحبه شونده را با پرسشهای خود به چالش بکشد. هدف از این کار، شکست دادن طرف مقابل یا مخالفت با او نیست، بلکه روشن شدن موضوع و پاسخ گرفتن برای پرســشهایی است که در ذهن مخاطبان وجود دارد. از نــگاه خوشچهره، خبرنگار باید با نگاهی منصفانه و انتقادی کار کند و سازمانی که قرار است از این حرفه حمایت کند، نباید همین ویژگی اصلی را به مانعی برای فعالیت او تبدیل کند.





