به گزارش مرز اقتصاد، به نقل از گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه اتریشی کوریر در مطلبی به تمایل روزافزون بخش های مختلف انگلیس به عنوان خطری تاریخی برای پادشاهی این کشور پرداخته و نوشت: برای اولین بار در تاریخ، انگلستان توسط سه کشور که به شدت به دنبال استقلال هستند احاطه شده است. در اینجا این پرسش مطرح است که این احتمال چقدر است و برگزیت چه نقشی در این امر دارد؟
اخیرا کمتر از یک ربع ساعت پس از آنکه پارلمان اسکاتلند رسماً تمایل خود را برای برگزاری دومین همهپرسی استقلال از انگلیس در این هفته ابراز کرد، دولت انگلیس به رهبری حزب کارگر قاطعانه این پیشنهاد را رد کرد.
تا اینجای کار قابل پیشبینی بود، اما سرعت واکنش داونینگ استریت نشان میدهد که این موضوع نه فقط در اسکاتلند تا چه اندازه حساس است.
بهر حال پارلمان اسکاتلند خواهان برگزاری همه پرسی دومی است. زیرا ورق برگشته است: در انتخابات پارلمانی ابتدای ماه مه، نه تنها حزب ملیگرای SNP دوباره به قویترین حزب در اسکاتلند تبدیل شد، بلکه در ولز، حزب ملی گرای Plaid Cymru برای اولین بار پیروز شد.
به این ترتیب انگلستان، به همراه شین فین، که از سال ۲۰۲۴ (به طور مشترک) ایرلند شمالی را اداره میکند، برای اولین بار در تاریخ خود، توسط سه کشور احاطه شده است که رهبران آنها آشکارا جدایی از لندن را در نظر دارند.
اگرچه از نظر اروپاییها، این کشور جزیرهای به سرعت به عنوان یک موجودیت واحد درک میشود، اما هر کسی که مدت بیشتری در اینجا بماند، میداند که اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی چقدر قاطعانه برای هویت خود تلاش میکنند. آنها پرچم، آداب و رسوم و زبان خود را گرامی میدارند.
ساختار جدید قدرت در این بخش ها اکنون اعمال فشار سیاسی را ممکن میسازد. مری لو مکدونالد، رهبر شین فین جمهوری ایرلند، در یک کنفرانس مطبوعاتی در لیگ خارجی در لندن گفت: همانطور که برگزیت شوکی به سیستم بود، ما بر این عقیده ایم که این نتایج انتخابات سوالات کلی در مورد اتحادیه ایجاد میکند.
در ایرلند هم مری لو مکدونالد (چپ) و میشل اونیل از حزب شین فین برای ایرلند متحد میجنگند.
آنها اخیرا با رون آپ یورورت، وزیر اول ولز ملاقات کرده بودند. وی قصد دارد از تجربیات اسکاتلند و ایرلند شمالی برای به دست آوردن اختیارات بیشتر از دولت بریتانیا در مورد پلیس و قوه قضائیه استفاده کند.
تمایل حزب ملی گرای شین فین برای لغو این قوانین چیز جدیدی نیست.اما در اینجا این پرسش مطرح است که این امر چقدر محتمل است؟
بر اساس نظرسنجیهای موسسه ایرلندی در دانشگاه لیورپول، ۴۰ درصد از مردم ایرلند شمالی به استقلال رأی میدهند و ۶۰ درصد همچنان از باقی ماندن در بریتانیا حمایت میکنند.
اما جاناتان تونگ، استاد علوم سیاسی از دانشگاه لیورپول، اذعان میکند که این ارقام در سالهای آینده متعادل خواهند شد و هنگامی که وزیر بریتانیا در امور ایرلند شمالی به این نتیجه برسد که یک ایرلند متحد گزینه بهتری است، از نظر قانونی موظف به برگزاری همهپرسی است.
بنابراین، تونگ ایرلند متحد را یک احتمال میداند که اخیراً به طور قابل توجهی افزایش یافته است. به گفته وی چند سال پیش، به نظر میرسید که این مسئله مربوط به نسلها پیش است؛ اکنون میتوان آن را در نسل بعدی حل کرد.
این امر ناشی از ظهور شین فین، افزایش کاتولیکهای طرفدار ایرلند در ایرلند شمالی و بار دیگر برگزیت بود. به گفته تینگ طنز ماجرا این است که شین فین همیشه ضد اروپایی بوده است.
در این شرایط انگلستان دوست دارد به همسایگان استقلال طلبش یادآوری کند که ماندن در بریتانیا چقدر برایشان سود مالی دارد.
در ادامه این مطلب آمده است: اما گام بعدی در اسکاتلند چیست؟ با وجود رد درخواست از سوی وستمینستر، وزیر اول اسکاتلند قصد دارد در ماه ژوئن با کییر استارمر، نخست وزیر انگلیس دیدار کند.